نفیر نیستان

به گندم زارموهایت نشسته شبنم این عشقxa0 سپید موی خورشیدت توای گیسو پریشانم از این آتش مرا حاصل خیال خرمنی آغوش حریمم عود شیرینت !تو ای گیسو پریشانم مرا بر گیر و هرخوشه برای آتش این عشق فشانم اشک دیرین ات!توای گیسو پریشانم سفر آخر شود فردا که بر گردی و این شیدا رسیدم شرم پیشین ات!توای گیسوپریشانم لبی بوسد لبی سوزد شمیم سرخ این شیدا به تب از آه زرین ات! تو ای گیسو پریشانم طلایی شد ز دشت دور نگاهی از مه پرنور شراب سرخ شیرینت! تو ای گیسو پریشانم به زلف شب زدی دیجور،نگاهی از ره پرنور نگاهم زلف...

ادامه مطلب